Februari 2019 nog heel even Gambia

We zijn in Brazilië aangekomen. Ondanks het rustige weer is het toch heel spannende overtocht geworden. Hierover zullen we in ons volgende blog meer vertellen, eerst nog ’n beetje Gambia:

Van onze sponsor Zorgeloosch (www.zorgeloosch.nl) hebben we een jaarlijks budget meegekregen om onderweg aan goede doelen uit te geven. (zie ook www.zeilenddewereldrond/sponsor).
In Gambia hebben we er iets moois mee kunnen doen:

In de eerste week van ons verblijf in Gambia hebben we een bezoek gebracht aan Mama. Mama woont met haar moeder, broertje, zus en 2 kinderen in een hokje van 4 bij 4 meter. Het hokje  maakt onderdeel uit van een compound waarin nog een 8 tal van deze onderkomens staan. Op de compound is één kraan en een gezamenlijke keuken. In de keuken wordt op de grond op een houtskoolvuurtje gekookt.
Het gezin van Mama wordt geholpen door Karin, een Nederlandse die een paar jaar geleden tijdens haar vakantie in contact kwam met het gezin. Karin sponsort de scholing van de jongere zus en broer van Mama. Ook heeft ze met haar een winkeltje opgezet waarin vanuit Nederland gestuurde goederen worden verkocht.
Naast de opbrengst van het winkeltje probeert Mama ook inkomsten te genereren door de verkoop van fruit op het strand. Ze vertelde ons dat, doordat de hotels tegenwoordig de toeristen een all-inclusive concept aanbieden, de verkoop van fruit steeds moeilijker wordt. Het komt voor dat ze een hele week lang geen omzet heeft maar wel moet betalen om er te mogen verkopen.

Hier woont het gezin. Buurkinderen lopen in en uit
met het gezin op de foto
Mama in haar winkeltje

De grote wens van Mama is de scholing van haar oudste dochtertje, Haddijatou. Met behulp van onze sponsor Zorgeloosch is dat nu gelukt.
In december hebben we haar een voorschot gegeven zodat haar dochtertje in januari al kon beginnen.

Voor ons vertrek naar Brazilië hebben we Mama de rest van het geld voor de scholing van Haddijatou overhandigd.
Bij de bank met de beste koers een kleine €900,- omgewisseld voor dalasis. De 47600 dalasis werden ons in briefjes van 50, 100 en 200 overhandigd, een stapel bankbiljetten van zo’n 12 cm hoog. Na heel lang natellen bleek het bedrag juist en gingen we met het kapitaal naar de bank waar Mama een rekening heeft lopen. De beambte daar maakte er 10.000 dalasis minder van maar daar kwam Mama fel tegen in verweer. Uiteindelijk werd het juiste bedrag op haar spaarbankboekje, dat hebben ze daar nog, bijgeschreven.
Ook hebben we een bezoek gebracht aan de school van Haddijatou en een leuk gesprek met het schoolhoofd gehad. Hier wordt wel lesgegeven in het Engels.
Mama was ons en dus ook Zorgeloosch zo dankbaar, ze kon het zicht nauwelijks bevatten.
Wat ons opviel is dat Mama een hele intelligente pientere jonge vrouw is, die doordat ze nooit de mogelijkheid heeft gehad om te leren, in dit land niet verder komt. Ze is er van overtuigt dat haar dochtertje het wel gaat maken. Als ze de genen heeft van haar moeder zal dit zeker lukken.

47600 dalasis
Haddijatou aan het werk
een trotse Haddijatou in haar uniform
Met Mama hebben we na afloop ergens wat gegeten

We zijn in Gambia meerdere dergelijke kleinschalige projecten tegengekomen, initiatieven vaak van Nederlanders.
Het land Gambia kunnen we hiermee niet redden maar, ik was ik altijd heel sceptisch over het tijdelijk geluk en/of  valse hoop die dit soort projecten soms bieden, maar ben inmiddels van mening dat de welwillende individuen een steuntje in de rug verdienen.

8 reacties

  1. Gelukkig hebben jullie veilig de haven van Salvador bereikt!
    Mooi miniproject daar in Gambia, prachtig om die mensen een steuntje te kunnen geven.

    Groeten uit een zonnig Staveren.

    Anneke en Sjoerd

  2. Ha die Henk, goed om te lezen dat jullie veilig zijn overgekomen! Wat een avontuur! Mooi verhaal over Mama en Haddijatou! Met het geld moet ze vast een heel eind komen. Zijn die bankbiljetten nog steeds zo ongelofelijk smerig?

  3. Hoi pap & Marja,
    Super fijn dat jullie zijn aangekomen. We kijken ook uit naar het spannende verhaal over de tocht. Voor zover we het nog niet gehoord hebben 🙂

    Groetjes,

    Lynn & Wouter

  4. Leuke foto’s van ‘mama’ en haar familie. Ik vond Gambia een erg indrukwekkend land en ik vond het heel gezellig met jullie. Robbie ook. Hopelijk tot in Zuid-Amerika!!!

    Liefs Robbie en Merel

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *