20 juli 2017 Noord Spanje

Vijf dagen zijn we in Ribadesella gebleven.

We hebben hebben we een mooie wandeling gemaakt door de bergen. Om 7 uur in de (mistige, vochtige, troosteloze) ochtend vertrokken we met de bus. Twee keer moest er worden overgestapt. De laatste bus bracht ons naar het “Parque Nacional”. Tijdens deze busrit werd het vrij onverwachts lichter en niet lang erna kwam de zon door.
We hebben een schitterende, zonovergoten dag gehad met uitzichten over met wolken bedekte dalen.


Ook hebben we er het feest van de Virgin La Guia, beschermheilige van de vissers, meegemaakt. Een beeld van haar werd door het dorp gedragen begeleid door een korps met doedelzakken. Honderden mensen waren op de been.

Van Ribadesella zijn we Gijon gevaren. Gijon is een gezellige grote havenstad maar de prijs van de jachthaven deed ons besluiten de volgende dag verder te varen. Het werd Cudillero, een heel schilderachtig stadje.

Cudillero

De volgende dag besloten we het, niet in de pilot vermelde maar wel op de kaart staande, haventje van Vega aan te doen. Langs hoge rotsen en muren slingerde de smalle toegang tot plaatsje. Marja stond op de voorplecht om te zien of er niets om de hoek kwam. Eenmaal in het haventje aangekomen bleek deze zo klein dat we maar net genoeg ruimte hadden te keren en deze weer uit te varen.
Bij gebrek aan andere havens en ankerplaatsen moesten we door naar Ribadeo waardoor het wel een hele lange dag werd. Ook deze dag moest er, evenals voorgaande dagen veel op de motor gevaren worden. In Ribadeo hebben we de nacht op het anker doorgebracht.
Van Ribadeo naar de Ria van Vivero, eindelijk een mooie zeildag. Hier hebben we twee nachten op het anker doorgebracht.

De windverwachting voorspelde een harde wind maar omdat we deze voornamelijk in de rug zouden hebben besloten we toch naar de Ria van Cedeira te zeilen. Met een dubbel gereefd grootzeil en een ingerolde fok vaarden we uit. 15 Knopen wind viel vooralsnog mee.
Naarmate we dichter bij de, later bleek beruchte, Cabo Ortegal kwamen nam de wind toe met uitschieters naar 34 knopen. Geen moment van angst of paniek overviel ons. Onder de boot rolde meters hoge golven en we bereikte hierdoor snelheden van bijna 11 knopen. Het vertrouwen in de boot neemt steeds meer toe  maar ook het vertrouwen in ons zelf! Geen moment van paniek of angst overviel ons. Je zoekt het niet op maar we zijn inmiddels wel zover er goed mee om te gaan. Ook een dolfijn naast de boot leek zich geen zorgen te maken. In een record tijd arriveerden in de Ria Cedeira.

Bovenstaand verslag schrijf ik terwijl we voor anker liggen in de Ria Cedeira. Het waait hard, tot wel 30 knopen. Vanmorgen hadden we nog het idee gehad om aan wal te gaan met de “rubber”. Een nat pak door opspattend water weerhield ons hiervan. De kaartplotter naast mij staat aan om voor de plaatsnamen in dit verslag. Ik wil de plotter uitzetten maar bedenk mij toch om nog even naar onze huidige positie te kijken. Het ziet er nog goed uit maar op het zelfde moment zie ik de afstand van de boot tot het geplaatste waypoint groter worden. Dit hoeft geen probleem te zijn, de boot kan om het anker heen draaien. Dit was echter anders, de boot dreef maar één kant uit, en niet zo langzaam ook. Het anker was losgeslagen! Ik schud Marja wakker uit haar boek en stuif naar buiten. We waren zeker al 100 meter afgedreven maar gelukkig is er nog ruimte genoeg om het anker op te halen. Het had zeker niet 10 minuten langer moeten duren, dan was de boot op rotsen te pletter gevaren.

Wat waren we blij dat we ’n paar uur ervoor een nat pak  het niet waard vonden om een wandeling door het plaatsje te maken. In de harde wind heeft het een aantal pogingen gekost om het anker grip op de bodem te doen laten krijgen. We overwegen voor komende nacht een “ankerwacht” in te stellen.

20 juli,
Gisteren zijn we, na nog 2 nachten bij Ares geankerd te hebben, in A Coruna aangekomen.

 

 

 

14 reacties

  1. Hallo Marja en Henk,
    Altijd leuk om blogs te lezen van andere zeilers! het is allemaal zo herkenbaar, al die plekken waar wij vorige jaar zijn geweest. Wij zijn nu alweer sinds maart op de Canarische eilanden en blijven hier nog zeker tot eind oktober. Dan zullen we onze reis vervolgen richting Senegal, Gambia en de Kaap Verde.
    We wensen jullie nog een mooie reis verder en wellicht komen we elkander nog ergens tegen.
    Groetjes van Caroline en Fred (en onze scheepskat KIT)
    SY Pegasus

  2. Ha die Henk en Marja,
    We volgen jullie op de voet aan de hand van jullie leuke verslagen en de plaatsbepaler!
    Spannende belevenissen allemaal. Zo’n kruiend anker is linke boel natuurlijk. We lezen dat er veel ervaring wordt opgedaan, op alle fronten. Moet prachtig zijn om zo’n spectaculaire kust te volgen. Hoe bevalt het leven aan boord? Is het ongeveer wat je ervan verwacht had?

    Groetjes,
    Rob en Karin!

  3. Wat fijn om te lezen dat jullie steeds meer vertrouwen in jezelf en de boot hebben. Je groeit daarin. Dat is toch een grote basis waarop je vaart. Wat een spannend moment toen je anker los raakte. Je zag het op de plotter gelukkig, maar ik vraag me af of je het niet kan voelen aan de beweging van de boot?
    Geniet ze!
    Liefs, Sylvia

  4. Henk en Marja,

    Erg leuk om jullie reis zo te kunnen volgen. Mooi dat jullie al zoveel vertrouwen in het schip krijgen.
    Gelukkig dat je op tijd zag dat het anker losliet…zelf gebruik ik de android app “Sailsafe” op mijn tablet of telefoon als we ankeren, is een goed werkend ankeralarm die met je GPS positie werkt. Goede reis verder en hoop nog veel van jullie te lezen.

    Groet: Anton Schoo (sleepboot Dolfijn).

    PS: ik zal toch eerdaags een klassefoto van de Hogere Zeevaartschool eens opzoeken, heb toch het vermoeden dat we in dezelfde klas zaten.

  5. Hallo Henk en Marja,
    IK ga alle plaatsen die noemt opzoeken op Google maps! Gelukkig is het met dat kabbend anker goed afgelopen! Groetjes Willem Hali

  6. Vrienden,

    Wat een verhaal weer. De ervaringen stapelen zich op, prima zo.

    Santiago de Compostela komt langzamerhand in beeld.

    Have fun !!!!

    Groet,

    Cees en Marijke

  7. Hallo Henk en Marja,wat een avontuur zeg,met het anker. Gelukkig is het goed afgelopen! We volgen jullie verrichtingen met veel belangstelling. Groetjes van Tiny en Jan.

  8. Hallo Henk en Marja,
    Heerlijk om jullie verhalen te lezen, de mooie foto s te zien en ik kijk iedere dag waar jullie uithangen. Jullie hebben al aardig wat avonturen meegemaakt. Die dolfijnen waren natuurlijk helemaal gaaf. Begint dat vakantiegevoel niet te vervelen (haha). Benieuwd naar jullie volgende verhalen. Nog eventjes aan dan gaan jullie aan de port ?Liefs Sjaan

  9. Hallo Henk en Marja,
    Sinds een paar dagen volgen we jullie blog en vinden het heel leuk om te lezen.
    Wat een zeilavonturen hebben jullie al meegemaakt.
    We vinden het fijn dat jullie steeds meer vertrouwen in de boot- en jezelf krijgt.
    Op google maps kunnen we de reis goed volgen.
    Heel veel succes.
    vriendelijk groeten
    Martien en Wil Blom
    Hekendorp

  10. Hoi Henk en Marja,

    Dat is inderdaad goed afgelopen met dat krabbende anker!
    Fijn dat de boot zich zo goed houdt, jullie worden gewoon één met de Dina Helena.
    Toevallig hebben we net ontdekt dat de positie van de Dina Helena ook te volgen is op https://www.vesselfinder.com/ . Zo zullen we precies weten waar jullie zitten. Prachtig!
    Goede reis en zo,
    liefs, Sjoerd en Anneke

  11. Hallo Henk en Marja,

    Fijn om te lezen dat alles goed gaat en jullie steeds meer ervaringen met het schip opdoen. Wij blijven voorlopig op de Hollandse wateren. Gaan nu twee weken naar Noorwegen (met een caravan :-)). Het gaat jullie goed en we houden contact.
    Behouden vaart!

    Groetjes

    Cyril en Anneke.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *