Henk

Mijn eerste ervaring met het zeilen was geen beste. Mijn oudere broer zat op de zeeverkenners en wij bezochten met de overige gezinsleden de ouderdag in Nieuwkoop. We werden met een lelievlet opgehaald. Wat ik mij hiervan herinner is dat ik tijdens de tocht mijn beide handen angstig voor de ogen hield en dat ik mij heel klein maakte op de bodem van de boot
Enige jaren later werd ik zelf lid van de zeeverkenners en werd ik al heel snel besmet met het zeilvirus.
Tijdens de weekenden op de Kagerplassen kon het in de ochtend zo mistig zijn dat je de overkant van het “Zweiland” niet kon zien. Dit deed mij toen al fantaseren over grote oversteken.
Later met vrienden heel Nederland doorgezeild, met een oude BM o.a het IJsselmeer overgestoken.
In een kleine catamaran (13 voet) tijdens onze vakanties veel in Bretagne gezeild. Uren kon ik weg blijven, het liefst, ondanks de beperkte afmeting van de boot, zo ver mogelijk de zee op.
Het heeft toch nog zo’n 40 jaar geduurd “na de eerste besmetting” voordat ik met de voorbereidingen voor een grote reis ben begonnen..

In december 2010 overleed mijn echtgenote.

Op een zaterdag in maart 2011 liep ik door het dorp. Ik voelde mij niet op mijn gemak, liep ik “met de ziel onder de arm”, doelloos door het dorp. Ik ergerde mij aan de mensen om mij heen, aan de met tattoos ontsierde en met ringen doorboorden te dikke lijven. Aan de gesprekken die nergens over gingen, aan het Bollenstreek accent, aan de kinderwagens waarboven talloze ontsierden hoofden gebogen stonden. Ik ergerde mij aan alles en iedereen.
Wat doe ik hier, ik wil hier weg, maar waar naartoe, ik ben nu 52, wat ga ik doen, wat wil ik?
Het klinkt misschien vreemd maar het leek alsof plotseling Helen mij influisterde, “Henk je moet gaan varen, zeilen, een lange reis gaan maken, die oude jongensdroom van je in vervulling laten gaan”.
Heel snel gingen bij mij de radertjes draaien, het geld voor een boot heb ik, dat heb ik te danken aan jouw levensverzekering. Ik kan een jaar weg, daar heb ik een levensloop voor. De kinderen, die moeten wel eerst op eigen benen staan, dat gaat nog wel een jaar of vier duren.
Mijn humeur werd er bij al die gedachten opslag veel beter op.
Een week later was ik in de bibliotheek op zoek naar een boekje over Mallorca. Ik had met de kinderen een vakantie geboekt. Met mijn zeilplannen was ik op dat moment helemaal niet bezig.
Zonder er bij na te denken liep ik door de gangpaden, recht op een kast af, greep van een willekeurige plank een willekeurig boek en las de titel. Het bleek een verslag te zijn van een zeilreis rond de wereld! Toeval? Dan gaat er wel wat door je heen, hoe kan dit, zit Helen hierachter? Als dit zo is dan kan ze hier twee bedoelingen mee hebben. “Henk, die zeilreis moet je maken” of “Henk, ga eerst dit boek maar eens lezen en zie daarna maar of je het nog steeds wilt”.
Dit boek, maar ook alles wat ik hierna gelezen heb, heeft mijn voornemen om een lange zeilreis te gaan maken alleen maar versterkt.

In één jaar gaan echter de huidige plannen niet uitgevoerd kunnen worden, het wordt een reis voor onbepaalde tijd.

In september 2012 heb ik een Jeanneau Voyage 12.5 gekocht. De boot was net terug onder de naam “Friends” van een rondje Atlantic. Ik heb de boot herdoopt met de naam “Dina Helena”, de volledige namen van Helen.
De overstap van 13 naar 41 voet viel mee. In het begin loefde ik nog wel op bij een windvlaag of ging ik aan de hoge kant zitten. Met het af en aanmeren had ik meer moeite. Na de eerste IJsselmeer oversteek heb ik de ankerbak op de kade van Stavoren aan gort gevaren.
Zeilen deed ik vrijwel iedere week, ook gedurende de winter. Het werd wel steeds moeilijker om binnen  mijn eigen familie en kennissenkring, bemanning te vinden. Om toch te kunnen blijven doorzeilen heb ik na verloop van tijd gebruik gemaakt van diverse opstappersites.
Marja was een van de opstappers. Tijdens haar derde opstap vroeg ik haar of ze er iets in zag om samen met mij de wereldreis te gaan maken. Vanaf die keer, (mei 2014) zeilen we vrijwel altijd samen en hebben ’n aantal grenzen verlegd. Mooie tochten gemaakt naar Engeland en Helgoland. Binnenkort hopen we voorbij de horizon ’n kijkje te gaan nemen.