Papua Nieuw Guinea – maart 2026 – De andere kant van PNG

We hadden het anker laten vallen bij Nusei eilland, 15 mijl van Kavieng. We kregen al vrij snel bezoek van Steven, de vader van de familie wonend op het eiland. Een enorme tropische regenbui deed ons besluiten de man aan boord uit te nodigen. We boden hem een biertje aan en ondanks dat het buiten inmiddels droger werd was het nog moeilijk hem weer van boord te krijgen, hij vond het te gezellig.
We hadden met Olaf, die met zijn Resolution naast ons geankerd lag, afgesproken om bij hem te komen eten. Met dit excuus droop Steven uiteindelijk af nadat hij ons had uitgenodigd de volgende dag zijn dorp te komen bezoeken.

De volgende morgen bleek onze bijboot met buitenboordmotor te zijn gestolen. De staalkabel was losgesneden van de bijboot.
Met Olaf en zijn bijboot ben ik naar Stevens dorp gevaren om hem te vragen te helpen zoeken. Om zijn dorp te bereiken moet door modder en over glibberige boomstammen geklommen worden. Halverwege werden we verwelkomd door Derekson, de zoon van Steven. Hij bood direct zijn hulp aan.
Met hem zijn we naar Nusamoa eiland gevaren om de familie aldaar ook om hulp te vragen. Zonder iemand te willen beschuldigen was ik er zeker van dat de dief op een van de eilanden te vinden moest zijn. Na eerst een rondje om het eiland gemaakt te hebben, speurend in de mangroves in de hoop de bijboot te vinden, bezochten we het dorp. Dit dorp bevindt zich op een hoger gedeelte, te bereiken via een kronkelig pad.
Nusamoa dorp bleek vrijwel verlaten, de familie was naar de stad. Wel ontmoetten we de schoonzoon (Alysia) die beweerde van niets te weten. Ik bood hem geld aan als hij met bruikbare informatie zou aankomen. Ik zag hem rekenen maar hij ging er niet op in.

Ondertussen had Marja, die aan boord was gebleven, bezoek van Steven jr. Hij beweerde een zoon van Steven te zijn. Ze ruilde met hem vis voor een T-shirt en een zak rijst.
Nadat ik in de middag een tweede bezoek aan Nusamoa Island had gemaakt, in de hoop de vader van deze familie te ontmoeten, had Marja bezoek van Steven en zijn vrouw Damaris.
Even later kwam Steven jr weer aanvaren maar hij bleek die ochtend over zijn identiteit te hebben gelogen. Met Steven en Damaris aan boord kon hij niet volhouden Steven jr te zijn. Het was Alex van Nusamoa Island. Hij beschuldigde vervolgens Steven ervan onze spullen te hebben gestolen. Op dat moment kregen wij het idee dat Alex er meer van moest weten.

De volgende dag zijn we naar Kavieng teruggevaren en hebben op aanraden van lokalen aangifte gedaan van de diefstal.
Het delict werd boven verwachting zeer serieus genomen. Met een snelle boot met 7 agenten aan boord werd er een onderzoek gestart. Wij moesten mee. Eerst werd een rondje om onze boot gevaren en vervolgens werd er koers gezet, eerst naar Nusei eiland en dan naar Nusamoa.
Nusamoa bleek nu niet verlaten. Men verzocht mij om met de vader van de familie te praten. Ook hem vroeg ik te helpen bij het terugvinden van onze spullen. Hij was op de hoogte van mijn eerdere bezoeken en beweerde van niets te weten. “Op mijn eiland wordt niet gestolen”
We daalden weer af naar de boot maar zowel het hoofd van de missie als wij waren ervan overtuigd dat hier niet de waarheid gesproken werd.
Beneden gekomen onderzocht Marja de daar afgemeerde kano’s. En ja hoor, in een van de kano’s vond ze de riem waarmee de kap van onze buitenboordmotor vast gezeten had. Ook nu pas zagen we de vreemde constructie op de kano, een constructie waarmee een buitenboordmotor kan worden opgehangen, zelfs de afdrukken van de motor waren te zien.
Met de riem zijn een aantal agenten teruggekeerd naar het dorp. Ik hoopte dat ze met de motor zouden terugkeren maar omdat de missie nog in een onderzoeksfase was konden ze deze niet opeisen.
24 Uur kreeg men de tijd de motor en de bijboot naar Kavieng te brengen.

Met de agenten zijn we naar onze boot teruggevaren en hebben ze daar op bier en sigaretten getrakteerd. Het resultaat van het onderzoek moest gevierd worden.
Ons werd gevraagd zich twee dagen later op het politiebureau te melden.

Uiteraard bleken de gestolen spullen niet te zijn afgeleverd. Een overval missie werd nu voorbereid. Met 8 agenten en een geweer, voeren we weer naar Nusamoa eiland (een uur varen). Ook nu werd ons gevraagd mee te gaan.
Daar aangekomen werden een 4 tal agenten aan de achterkant van het eiland afgezet, zij moesten het dorp van de andere zijde benaderen. Wij voeren vervolgens naar de kant waar ook het pad is naar het dorp. Dit was om te voorkomen dat de dader zou ontkomen.
De constructie op de kano voor de buitenboordmotor was inmiddels verdwenen.
Na lang wachten kwam er een lange stoet mensen naar beneden gelopen. Een van de agenten droeg de gestolen motor. De dief Alex was gearresteerd. Zijn vader kwam nog naar mij toe om zijn excuus aan te bieden maar ik hechtte hier weinig tot geen waarde aan.
Alex beweerde de motor te hebben gekocht en wist niet waar de bijboot gebleven was.
Ook de schoonzoon Alysia voer mee terug naar Kavieng. We denken dat hij voor eten en drinken voor Alex moest zorgen, dat krijg je in de gevangenis niet. Beiden werden door de vele familieleden uitgezwaaid.

Alex heeft een paar dagen vastgezeten. Hierna moesten ze hem weer laten gaan. Onze bijboot hebben we er helaas niet mee teruggekregen. Of er voor hem nog een gevolg aan zit is niet duidelijk. Het contact met de agenten is door het gebrekkige Engels vaak onverstaanbaar.

De toch al niet al te beste reputatie van Papua Nieuw Guinea wordt door dit soort voorvallen er niet beter op. Meerdere zeilers zijn bestolen en zelfs overvallen. Zeker hier, waar toerisme een belangrijke bron van inkomsten is, is men er niet blij mee. Verbazend is dat inmiddels overal waar we komen men op de hoogte is van de diefstal.

Van onderuit de Dina Helena hebben we onze oude bijboot gevist en deze opgeknapt. De opblaasbare bodem begaf het al direct, deze hebben we vervangen door een houten.
We zijn van plan om de regio snel te verlaten, het wordt ons te heet onder de voeten. We worden bijna iedere avond gebeld door een van de agenten, de tweede keer leek hij dronken, daarna hebben we niet meer opgenomen. Ook is hij met een aantal kerels langs komen varen en wilde aan boord komen. Hij droop af toen we hier niet op in gingen. Onduidelijk is wat zijn bedoeling is.

Het zijn bepaald geen lieverdjes de agenten hier. Tijdens een van onze bezoeken aan het bureau werden er 3 kerels de gevangenis uitgedragen. Ze waren door de politie tijdens een winkeloverval in de benen geschoten. Een van hen mistte al een been, opgelopen bij een eerder gepleegde misdaad. Leren doen ze er kennelijk niet van.