Het is ons nog niet gelukt Papua Nieuw Guinea achter ons te laten. Twee cyclonen ten zuiden van ons en een tyfoon ten noorden zorgden voor erg onstabiel weer..
Een goede ankerplek beschut tegen de harde westerwind vonden we achter het eiland Manne tegenover het huis van Rachel en Penny. Penny werkt als duikinstructeur voor een nabij gelegen lodge. Hij wist van het gebeuren met onze bijboot en buitenboordmotor en had zich zelf voorgenomen dat dit in zijn buurt niet zou gebeuren. Onze boot werd gedurende de nacht voortdurend in de gaten gehouden door een van zijn familieleden.
12 Dagen hebben we er gelegen. Een hoogtepunt voor Rachel en Penny was de Pizza met verse oesters die Marja voor hen gemaakt had. Zoiets lekkers hadden ze nog nooit gegeten. Ook van de rum met chocola werd door Penny genoten.
Er groeit van alles in hun tuin maar vaak bestaat het avondeten uit niet meer dan droge witte rijst.
Een watertank hebben ze niet.
Ondanks dat het in Kavieng te heet onder de voeten was geworden (zie vorig blog) zijn we er toch naar toe teruggevaren. De voorraad, vooral wijn en bier, moest worden aangevuld.
We hebben inmiddels Kavieng definitief achter ons gelaten en ankeren nu bij het eilandje Dunung, ten westen van Nieuw Hannover of Battam eiland. Ook hier liggen we vast, nu niet vanwege te harde wind maar wegens gebrek aan wind. Een straf is het niet, op het eilandje wonen zo’n 175 mensen , er is een eenvoudige lodge (Clems Place) waar gegeten kan worden en zijn mooie wandelpaden waar we regelmatig gebruik van maken.
We hebben de school bezocht en gesproken met een wel heel enthousiaste leraar. Hij onderwijst de kinderen niet alleen met rekenen en schrijven maar ook met bouwen en tuinieren. Hij vroeg mij een half uurtje zijn taak over te nemen en de kinderen (11 tot 18 jaar) over onze reis te vertellen.
Tijdens het opruimen van het materiaalhok van onze boot vonden we wat overtallig gereedschap. Dit hebben we aan de school cadeau gedaan.
Olaf met zijn Resolution ligt weer naast ons. Onder en om onze boten zwemmen inktvissen die we vangen en door Olaf vervolgens heerlijk worden bereid. Eenmaal een inktvis aan de haak moet deze eerst al zijn inkt uitspugen alvorens hem aan boord te halen. Verbazend is hoeveel zwarte inkt zo’n beestje verspreidt.
We hopen volgende week onze reis te kunnen voortzetten, naar Manus en vervolgens naar de Hermit eilanden. Pas hierna verlaten we Papua Nieuw Guinea en hopen dan spoedig in Indonesië aan te komen.
Dank voor jullie update. En veel succes nog. Groetjes Willem en Wietske Visser Harlingen
Het is nu negen uur in de ochtend.
In het wonderschone Leidschendam.
En dan krijg ik weer een mooi reisverslag te lezen.
Wat een avonturen beleven jullie daar.
Goede reis verder.
En ik kijk uit naar het volgende reisverslag..
Groeten Jan Dielissen 5
‘het materiaalhok’ van de boot, die herken ik helemaal. Schuur was ook een heel populaire kreet in onze tijd, en mensen met klassiekers willen nog wel eens een kelder hebben aan boord (de bildge). Niets voor niets is een van de populairste items in de radio-netjes in Midden-Amerika het onderdeel ’treasures from the bildge’. zijn er bij jullie ook radio-netjes met vaste tijd of zijn de boten daarvoor te dun gezaaid.
Van wie zijn die grote huizen? Gevolg van subsidie of NGO geld of rijke patsers van grotere eilanden?
Succes met verder komen, hoop dat het weer meezit! Goede wind!!
Veel succes . Groetjes Dick en Tineke ♀️♂️
Bedankt weer voor jullie geweldige verhalen en veel succes met het vervolg van de reis. Groetjes van Tiny en Jan.
Het is weer een prachtig hoofdstuk in jullie reis!
Clear skies and good winds
Dank weer voor jullie verslag.
Henk en Marja, dank dat we met jullie mogen meereizen. Ik hoop dat jullie binnenkort door kunnen gaan. Willem&Maria
Jullie beleven maar van alles! Echt genieten, deze reisverslagen.
Groeten,
Annek en Sjoerd
Gelukkig hebben jullie het nu een stuk beter getroffen met de ankerplek, wat een verschil
Heel fijn die mooie foto’s er weer bij!
Hoop dat jullie snel kunnen afvaren
Behouden vaart naar Indonesië
Liefs van ons
Mooie update van jullie reis. Gerust gevoel dat jullie Kavieng achter jullie hebben gelaten en dat jullie weer genoeg drank aan boord hebben Op naar Indonesië en wij volgen jullie op gepaste afstand .
Groeten van ons.
Wat een bijzondere verhalen toch elke keer weer. Ik lees het met veel plezier. Heel veel succes en ik blijf jullie volgen.
Wat een verhalen weer. Klinkt niet uitnodigend helaas. Gelukkig in de laatste update weer een betere en veiligere plek. Hopelijk lukt het binnenkort naar Indonesië te gaan! Weg daar. Goede vaart, groetjes van Suzanne